σετ-απ
Πριν από 1 χρόνια
17/11/11
Κουνουπίδι και (γλυκο)πατάτα. Σούπα Βελουτέ.
1 pLAymObIL epaikse i k* enw ston epomeno tono itan 4:14 μ.μ.
Το λοιπόν σήμερα σκεφτόμουν τι θα μαγειρέψω και πήγα να τσεκάρω τις προμήθειές μου. Μεταξύ άλλων, βρήκα ένα ωραιότατο κουνουπίδι, που είναι πολύ χειμωνιάτικο φαγητό και πολύ θρεπτικό επίσης, βρήκα πατάτες, μία γλυκοπατάτα (σαν μεγάλη πατάτα αλλά πιο σκληρή και σε χρώμα λερωμένο φούξια), από μυρωδικά ήμουν κομπλέ, είχα και κρεμμύδια/ σκόρδα κλπ, βούτυρο, κρέμα γάλακτος, μπέϊκον..η απόφαση ήταν εύκολη: σούπα βελουτέ!
Ψιλόκοψα ένα κρεμμύδι και 2 σκελίδες σκόρδο. Πήρα 2 μικρούλες πατάτες, τις καθάρισα και τις έκοψα σε κυβάκια. Η γλυκοπατάτα ήταν τεραστίων διαστάσεων κι έτσι έκοψα ένα κομμάτι ίσα με μια μέτρια πατάτα. Χρειάστηκε λίγη προσπάθεια ώσπου να την τεμαχίσω σε κυβάκια, γιατί είναι πιο σκληρή από την κανονική πατάτα, θυμίζει καρότο και στο χρώμα (εσωτερικά) αλλά και στην υφή (είναι σκληρή). Έκοψα το κουνουπιδέϊσον στη μέση και αφού το έπλυνα, έκοψα τις φουντίτσες του σε μικρά κομμάτια.
Έριξα στην κατσαρόλα ένα κομμάτι βούτυρο (περίπου 2 κουταλιές της σούπας) και τσιγάρισα το κρεμμύδι και το σκόρδο ώσπου να αρχίσουν να γυαλίζουν. Σειρά είχαν οι πατάτες, η γλυκοπατάτα και το κουνουπίδι. Τα σώταρα λίγη ώρα και μετά προσέθεσα 3-4 φλυτζάνια ζωμό χαχανικών και 2 φύλλα δάφνης. Μόλις άρχισε να κοχλαζει έκλεισα το καπάκι στη χύτρα και το άφησα να σιγοβράζει για λιγότερο από 20' . Μόλις άνοιξα το καπάκι της χύτρας έφτασε στα ρουθούνια μου μια υπέροχη μυρωδιά, χειμωνιάτικη.. έβγαλα τα φύλλα δάφνης από τη σούπα.
Δυστυχώς έχει χαλάσει το μπλεντεράκι μου κι έτσι αναγκάστηκα να πολτοποιήσω το περιεχόμενο της κατσαρόλας χειροκίνητα, δηλαδή με ένα πιρούνι ή μία κουτάλα για πουρέ. Έριξα μέσα ένα κουτάλι της σόύπας βούτυρο κι άρχισα να ανακατεύω με το σύρμα που χτυπάμε τα αυγά ρίχνοντας ταυτόχρονα λίγη κρέμα γάλακτος για να ρεντουϊρει (να δέσει). Ανακάτεμα καλό, αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο οπωσδήποτε.
Παράλληλα άναψα το φούρνο και έκοψα σε λωριδίτσες το μπέϊκον και το άφησα να ξεροψηθεί. Έβαλα δίπλα του και μερικές φετούλες ψωμάκι να φρυγανιστεί.
Σέρβιρα σε μπωλάκι τη σούπα βελουτέ, στο κέντρο τα ξεροψημένα κομματάκια μπέϊκον, φρεσκοτριμμένο πιπέρι, στο πλάϊ το φρυγανισμένο ψωμάκι..
Μια εξαιρετική πρόταση για τις κρύες μέρες του χειμώνα.
Καλή όρεξη!
Ψιλόκοψα ένα κρεμμύδι και 2 σκελίδες σκόρδο. Πήρα 2 μικρούλες πατάτες, τις καθάρισα και τις έκοψα σε κυβάκια. Η γλυκοπατάτα ήταν τεραστίων διαστάσεων κι έτσι έκοψα ένα κομμάτι ίσα με μια μέτρια πατάτα. Χρειάστηκε λίγη προσπάθεια ώσπου να την τεμαχίσω σε κυβάκια, γιατί είναι πιο σκληρή από την κανονική πατάτα, θυμίζει καρότο και στο χρώμα (εσωτερικά) αλλά και στην υφή (είναι σκληρή). Έκοψα το κουνουπιδέϊσον στη μέση και αφού το έπλυνα, έκοψα τις φουντίτσες του σε μικρά κομμάτια.
Έριξα στην κατσαρόλα ένα κομμάτι βούτυρο (περίπου 2 κουταλιές της σούπας) και τσιγάρισα το κρεμμύδι και το σκόρδο ώσπου να αρχίσουν να γυαλίζουν. Σειρά είχαν οι πατάτες, η γλυκοπατάτα και το κουνουπίδι. Τα σώταρα λίγη ώρα και μετά προσέθεσα 3-4 φλυτζάνια ζωμό χαχανικών και 2 φύλλα δάφνης. Μόλις άρχισε να κοχλαζει έκλεισα το καπάκι στη χύτρα και το άφησα να σιγοβράζει για λιγότερο από 20' . Μόλις άνοιξα το καπάκι της χύτρας έφτασε στα ρουθούνια μου μια υπέροχη μυρωδιά, χειμωνιάτικη.. έβγαλα τα φύλλα δάφνης από τη σούπα.
Δυστυχώς έχει χαλάσει το μπλεντεράκι μου κι έτσι αναγκάστηκα να πολτοποιήσω το περιεχόμενο της κατσαρόλας χειροκίνητα, δηλαδή με ένα πιρούνι ή μία κουτάλα για πουρέ. Έριξα μέσα ένα κουτάλι της σόύπας βούτυρο κι άρχισα να ανακατεύω με το σύρμα που χτυπάμε τα αυγά ρίχνοντας ταυτόχρονα λίγη κρέμα γάλακτος για να ρεντουϊρει (να δέσει). Ανακάτεμα καλό, αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο οπωσδήποτε.
Παράλληλα άναψα το φούρνο και έκοψα σε λωριδίτσες το μπέϊκον και το άφησα να ξεροψηθεί. Έβαλα δίπλα του και μερικές φετούλες ψωμάκι να φρυγανιστεί.
Σέρβιρα σε μπωλάκι τη σούπα βελουτέ, στο κέντρο τα ξεροψημένα κομματάκια μπέϊκον, φρεσκοτριμμένο πιπέρι, στο πλάϊ το φρυγανισμένο ψωμάκι..
Μια εξαιρετική πρόταση για τις κρύες μέρες του χειμώνα.
17/11/10
 | |
| απ' το παράθυρο κοιτώ |
Θέλω να φτιάξω μανιταρόσουπα.
Αποφασίζω να βγω για να ψωνίσω καλούδια, αψηφώντας τις απειλές του καιρού. ακούω
Παρατηρώ τον ουρανό που αλλάζει χρώματα.
Είναι γαλάζιος, είναι λευκός, είναι γκρι, είναι χρυσός.
Σύννεφα από στάχτη κρέμονται πάνω απ’ τα χρώματα.
Σκέφτομαι τη φράση που αγαπούσε ο Αστερίξ, ‘’θα πέσει ο ουρανός στα κεφάλια μας’’.
 |
| στο βάθος πορτομπέλλο, στη μέση αγαρικά, μπροστά άσπρα μέτρια |
Διαλέγω τρεις ποικιλίες μανιταριών, άσπρα του αγρού, μέτρια σε μέγεθος, μικρά ασπρομανίταρα αγαρικά(agaricus), καφέ πορτομπέλλο, μεγαλούτσικα. Τα portobello διατηρούνται λίγες μέρες στο ψυγείο και γι' αυτό καταναλώνονται φρέσκα.
 |
| μικρά και μεγαλύτερα άσπρα |
Τα καθαρίζω χρησιμοποιώντας υγρή πετσέτα και τα σκουπίζω απαλά.
 |
| πώς ξεφλουδίζουμε τα πόρτο μπέλλο |
Τα πορτομπέλλο έχουν μία καφέ φλούδα στο καπελάκι τους την οποία αφαιρώ προσεκτικά με τα δάχτυλα, ξεκινώντας από την έσω μεριά του καπέλου και συνεχίζοντας προς την κορυφή.
Σε επιφάνεια κοπής τεμαχίζω τα μανιτάρια, περίπου 200-300 γραμμάρια από την κάθε ποικιλία. Αφαιρώ το ποδαράκι από κάτω για να με διευκολύνουν στο τεμάχισμα.
Τα πορτομπέλλο τα κόβω σε φέτες πάχους μισού εκατοστού κι έπειτα τα κόβω και κάθετα, να μοιάζουν με κυβάκια.
 |
| αυτά είναι άσπρα αλλά και τα πόρτο μπέλλο έτσι τα έκοψα |
 |
| άσπρα και πάλι |
Τα μεσαία άσπρα μανιτάρια τα κόβω λεπτές φέτες με αιχμηρό μαχαίρι κι αν θέλω κόβω τις φέτες στη μέση.
 |
| όλα μαζί |
Τα μικρά ασπρομανίταρα σε πολύ λεπτές φετούλες.
 |
| ωμά φτάνουν ως το χείλος της κατσαρόλας |
Αφού έκοψα όλα τα μανιτάρια που σκόπευα να χρησιμοποιήσω, σειρά είχε το κρεμμύδι. Ένα μεγαλούτσικο, χοντροκομμένο. Ζέστανα το λάδι και προσέθεσα το κρεμμύδι πριν ''κάψει''. Όταν το λάδι δεν είναι πολύ καυτό, το κρεμμύδι απελευθερώνει σιγά σιγά τα αρώματά του καθώς ζεσταίνεται και δίνει μια άλλη γεύση στο φαγητό. Έριξα πιπεράκι και ελάχιστο χοντρό αλάτι. Μόλις μαράθηκε έριξα μέσα σταδιακά τα μανιτάρια. Λέω σταδιακά, γιατί ήταν πολλά και αν τα έριχνα όλα μαζί θα ξεχείλιζε η κατσαρόλα.
 |
| λιγότερος ο όγκος μετά από λίγα λεπτά |
Έκανα με την κουτάλα 2-3.. βόλτες, (που λέει κι η γιαγιά μου..) κι έριξα και τα υπόλοιπα, σε δόσεις, πάντα. Άρχισαν να μαραίνονται και να χάνουν τον όγκο που είχαν όντας ωμά.
 |
| αλευράκι και ανακάτεμα |
Σιγά σιγά και με συνεχές ανακάτεμα τα μανιτάρια έβγαλαν το ζουμάκι τους κι άρχισαν να παίρνουν μια βράση. Προσεκτικά έριξα μια γεμάτη κουταλιά αλεύρι πασπαλίζοντας παντού μέσα στην κατσαρόλα και τα ανακάτεψα. Αυτό γίνεται για να πηχτώσει η σουπίτσα μας.
Λίγο νεράκι για τη συνέχεια, περίπου 1/4 της κούπας και μόλις έβρασε έριξα μια ολόκληρη κρέμα γάλακτος και χαμήλωσα τη θερμοκρασία. Ανακάτεμα συχνά για να μην κολλήσει.
 |
| προσθήκη κρέμας |
 |
| έτσι μοιάζει με την κρέμα γάλακτος |
Μου ήρθε μια ιδέα της τελευταίας στιγμής και έριξα μέσα λίγη φρέσκια ρίζα τζίντζερ,περίπου ένα κουταλάκι του τσαγιού,τριμμένη(προαιρετικό). Εν συνεχεία προσέθεσα πιπέρι, λίγο μοσχοκάρυδο σε σκόνη και αλάτι χοντρό (ανάλογα πώς μας αρέσει, αν και του πάει πολύ το αλάτι).
Δοκίμασα με ένα κουτάλι και τα μανιτάρια ήταν έτοιμα, διατηρούνταν τραγανά αλλά ωστόσο δεν ήταν ωμά. Ήμουν έτοιμη να σερβιριστώ και ήδη μου έτρεχαν τα σάλια εδώ και ώρες αλλά αποφάσισα να κάνω και κάτι ακόμη, να δω πώς θα βγει.
Έριξα μερικές κουταλιές μέσα στο μπλέντερ και άλεσα τα μανιτάρια και το ζουμί. Έγινε ένας πηχτός σφιχτός χυλός τον οποίο έριξα μέσα στην κατσαρόλα με το υπόλοιπο γεύμα. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό, αφού έχει την υφή σούπας βελουτέ, με κομματάκια μανιταριών (από την υπόλοιπη μη αλεσμένη σούπα), όπου διατηρούν όλο το άρωμα και την υπέροχη γεύση τους(προαιρετικό).
 |
| εδώ έχει προστεθεί και το αλεσμένο φαγητό |
Επιτέλους έφτασε η ώρα του σερβιρίσματος. Το μυστικό στο σερβίρισμα είναι στο μπαλσάμικο. Υπάρχει στην αγορά ένα καταπληκτικό κρεμώδες μπαλσάμικο με τίτλο ''βίλα Τρεμπιάνα'', από την Τοσκάνη.
 |
| παλιά και νέα συσκευασία του μπαλσάμικου Βίλα Τρεμπιάνα |
Πάντα ρίχνω στη μανιταρόσουπα από αυτό το καταπληκτικό σκεύασμα όταν τη μαγειρεύω, αλλά σημερα θα δοκιμάσει κι ο μικρός μου αδερφός (που είναι σεφ ειρήσθω εν παρόδω) και θέλω να κριθώ αντικειμενικά. Έτσι λοιπόν το έβαλα μόνο στο πιάτο μου. Με τον μύλο του πιπεριού έριξα μερικές νιφάδες και χοντρό θαλασσινό αλάτι.
 |
| βουαλά! |
Το τζίντζερ απογείωσε τη σούπα και το μπαλσάμικο την εκτόξευσε στα ύψη.
 |
| ανακάτεψα με το κουτάλι και έγινε καφετί |
Υπάρχουν πολλές παραλλαγές, μπορείτε στο σερβίρισμα να βάλετε παρμεζάνα -και λιγότερο αλάτι- , στο μαγείρεμα αντί για κρέμα γάλακτος σκέτο γάλα και καθόλου νερό, λιγότερες ή περισσότερες ποικιλιές μανιταριών κ.ά.
Η μαγειρική είναι ένα πείραμα! Δοκιμάστε να δείτε τι σας πάει.
Τα μανιτάρια λοιπόν, με την υψηλή διατροφική αξία, κατάλληλα για πρόσληψη πρωτεϊνών σε περιόδους νηστείας, σε χορτοφαγική διατροφή, γνωστά και ως ''το κρέας του φτωχού'' καλλιεργήθηκαν για πρώτη φορά την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ σε σπηλιές έξω από το Παρίσι.
''Cibus Deorum'' ή αλλιώς, ''το έδεσμα των Θεών''. Ονομασία που έδωσε ο Νέρων στα μανιτάρια και όχι άδικα.
Καλή σας απόλαυση.
11/11/10
Όσο χειμωνιάζει και κρυώνει ο καιρός, τόσο έχουμε ανάγκη από σπιτικές λιχουδιές και βραδιές με φίλους. Όταν δεν έχεις κέφια και σου φαίνονται όλα μίζερα και ξένα, μια εύκολη συνταγή με σίγουρα αποτελέσματα θα σε κάνει έστω και για λίγο να νιώσεις μοναδικός καθώς θ'απολαμβάνεις ένα ''απ' τα χεράκια σου'' νόστιμο γλυκό.
Βοηθός στη χτεσινή μου γαστριμαργική ψυχοθεραπεία, η Χρύσα.
Υλικά που θα χρειαστούμε:
1 φλυτζάνι σπορέλαιο
2 φλυτζάνια ζάχαρη (μαύρη κατά προτίμηση, αν έχουμε μόνο άσπρη δεν τα γεμίζουμε ως τέρμα επάνω τα φλυτζάνια γιατί θα γίνει πολύ γλυκιά)
3 φλυτζάνια αλεύρι
1 μπέικιν πάουντερ (αν βάλουμε αλεύρι που φουσκώνει μόνο του ΔΕΝ βάζουμε μπέικιν)
4 αυγά
4 μήλα μέτρια σε μέγεθος
1 κουταλάκι κοφτό κανέλα
μισό ποτηράκι γάλα (προαιρετικά, αν γίνει πολύ σφιχτή η ζύμη αραιώνουμε με το γάλα).
Βάζουμε όλα τα υλικά στον πάγκο και εκτελούμε ένα ένα τα βήματα για την παρασκευή της μηλόπιτας. Ταυτόχρονα ανάβουμε το φούρνο μας στους 180C με αντιστάσεις πάνω κάτω για να προθερμανθεί.
Σε μία λεκανίτσα ή βαθύ μπωλ, χτυπάμε με το μίξερ στη χαμηλή σκάλα, το σπορέλαιο με τη ζάχαρη. Μόλις γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα, προσθέτουμε ένα ένα και τα αυγά. Θα δείχνει κάπως έτσι:
Συνεχίζουμε με το χτύπημα και προσθέτουμε το αλεύρι, λίγο λίγο, για να μην σβωλιάσει το μείγμα αλλά και για να μην ''μπουκώσει'' το μίξερ. Προσθέτω και το μπέικιν. Θα πρέπει να δείχνει έτσι:
Αν δούμε ότι ο πολτός έχει γίνει πολύ σφιχτός ρίχνουμε λίγο γάλα και το προσθέτουμε κουταλιά-κουταλιά, γιατί αν ρίξουμε πολύ θα γίνει υδαρές το ζυμάρι μας και δεν το θέλουμε πολύ υγρό. Δηλαδή:
Παράλληλα με το χτύπημα, ο βοηθός (εδώ: η Χρύσα) , καθαρίζει τα μήλα από τη φλούδα τους, αφού τα έχει πλύνει φυσικά, κι έπειτα τα κόβει σε κυβάκια σε μέγεθος ζαριού (όχι πολύ μικρά ούτε τεράστια).
Ρίχνουμε στο ζυμάρι την κανέλα και ανακατεύουμε καλά. Το μείγμα μας μοιάζει σα να έχει πολλές μικρές φακίδες :
Ρίχνουμε τα κομμένα σε κυβάκια μήλα μέσα στη ζύμη και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι.
Ταυτόχρονα ο βοηθός με λίγο βούτυρο αλείφει τα τοιχώματα του ταψιού, το οποίο πρέπει να μην έιναι πολύ ρηχό διότι θα φουσκώσει κατά το ψήσιμο και υπάρχει ο κίνδυνος ξεχειλίσματος. Κατόπιν αυτού, βάζουμε το ταψί μας στο φούρνο και περιμένουμε να περάσει μία ώρα. ΔΕΝ ανοίγουμε το φούρνο γιατί θα ξεφουσκώσει.
Όταν ψηθεί, γίνεται αφράτη και μυρωδάτη και από πάνω πιάνει μια ωραία τραγανή κρούστα που θρυμματίζεται εύκολα και μοιάζει κάπως έτσι:
Συνοδεύει ιδανικά τον καφέ και κατά προτίμηση, σκέτο.
Μπον απετίτ και καλή επιτυχία!
;;
Subscribe to:
Αναρτήσεις (Atom)
