Ε Ρ Η Μ Η (-Ν )

Να γράφεις

τις νύχτες όταν τα’αστέρια δε φαίνονται

στο δικό σου ουρανό

ο ήχος της πόλης κοπάζει

σ’αυτήν τη γειτονιά φώτα πολλά το σκοτάδι

δεν έρχεται

φταίνε κι οι μουσικές που δε σωπαίνουν

κι εμείς

σαν Κυριακές μες στη βδομάδα μας να ξενυχτάμε με τα μάτια

γεμάτα

φεγγάρια σαν

πάρτυ καλοκαιρινό που όλοι έρχονται

εκτός από σένα

και διηγούνται για σένα ιστορίες που σε πλάθουν

για να νιώθουν όλοι πως μαζί μας

είσαι

έχω αρχίσει να ‘’τη βρίσκω’’ με καταστάσεις πρωτόγνωρες

και ξένες ήθελα χτες να πάρω τηλέφωνο

μια Τάνια

που δεν ξέρω

για να της πω τι

πως γνώρισα μια ίδια φίλη σε άλλο σώμα απ’ αυτήν που ήξερα κι όμως νιώθω σαν ένα να είμαστε

μας συνδέουν πολλά

μεγαλώσαμε

με

τον

ίδιο

άντρα

ΕΡΗΜΗΝ ΜΑΣ

και τα παιδιά απ’το γραφείο

είναι εντάξει τύποι

και γελάμε πολύ μαζί όταν δε νευριάζουν

και σχεδιάζουμε να το σκάσουμε μια δυο μερούλες

για να’χουμε να λέμε μετά ό,τι δε μοιραστήκαμε

οικογένειες

υπάρχουν παντού

και μ’αρέσει αυτή με τα τριζόνια το βράδυ

και δε θα κοιμηθώ

αφήνω ανοιχτό το παράθυρο

έχουν συμβούλιο απόψε και τους κάνω παρέα