Αγάπησέ με

Έχω το στόμα τρυφερό και λυπημένο.
Πιο πολύ θα το δεις να γελάει - απάτη.
Πιο πολύ θα το δεις να γελάει:
οι άκρες πρέπει να' ναι όρθιες
για να κρατήσουν το βάρος της λύπης.
Έχω το στόμα τρυφερό, δε με φιλάς
κι η αγάπη σου δεν γρατσουνάει.

Έχω τα χέρια μου κλαδιά, μακριά και άδεια.
Έχω τα χέρια μου κλαδιά:
στέκεται πάνω τους κάθε τι
και το κρατώ με υπομονή.
Μακραίνουν.
Χέρια κλαδιά.
Και άδεια.
Δέντρο στο δάσος σου
κι εσύ απλά ο άνεμος
που γονιμοποιεί.
Χέρια κλαδιά μακριά και άδεια.
Να σ'αγκαλιάσω πες μου πώς-
δικαίωμα κανένα.

Έχω τα μάτια μεγάλα, υγρά και άγρια.
Μάτια μεγάλα
να χωράει κάθε σου εικόνα,
τον κάθε ερχομό σου κι όλες σου τις φυγές.
Αυτές είναι οι πιο πολλές μας στιγμές.
Το στρίβειν σου.
Έχω τα μάτια υγρά και άγρια,
το πείσμα κρατάει το παράπονο δεμένο-
καμιά φορά ο αιχμάλωτος το σκάει
και προδίδομαι.
Υγρά και άγρια.
Υγρά.

Έχω το στόμα τρυφερό και λυπημένο
δε με φιλάς δε με φιλάς δε με φιλάς.
Χέρια κλαδιά
αγκάλιασέ με, δε με πονάς.
Μάτια μεγάλα για να χωράς
μάτια άγρια για να μη μάθεις
μάτια υγρά
να κολυμπήσεις
να μ'αγκαλιάσεις
να με χωρέσεις
να μ' αγαπάς..